Podstawą mojej pracy jest długoterminowa psychoterapia psychoanalityczna, rozumiana jako proces regularnych spotkań, w których centralne miejsce zajmuje uważne słuchanie i próba rozumienia przeżywanej sytuacji emocjonalnej. W trakcie terapii stopniowo ujawniają się sposoby, w jakie dana osoba przeżywa siebie, innych i relacje - także te, które działają poza świadomością, a mimo to w istotny sposób wpływają na codzienne życie. W mojej praktyce często towarzyszę osobom zgłaszającym się do terapii w momentach istotnych zmian życiowych i rozwojowych - w okresach zwiększonej wrażliwości, gdy dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestają wystarczać. Są to między innymi kobiety w ciąży, matki/rodzice z niemowlętami, a także osoby indywidualne i pary doświadczające kryzysu niepłodności. Psychoterapia jest dla mnie uważnym i szczerym spotkaniem z drugim człowiekiem - z tym, co trudne, niejasne i sprzeczne, ale także z tym, co żywe, twórcze i domagające się rozwoju. W toku terapii osoby, z którymi pracuję, często zaczynają lepiej rozumieć swoje reakcje, doświadczać większej wewnętrznej spójności oraz budować relacje w sposób mniej obciążony napięciem i lękiem.