Praca terapeutki par i rodzin to dla mnie przede wszystkim duża uważność na to, w jaki sposób każda z obecnych w gabinecie osób przeżywa i opisuje siebie w relacji z innymi. To także ciągłe zaciekawienie wielością perspektyw, historii i znaczeń, które splatają się w jedyną w swoim rodzaju, choć czasem niełatwą do opowiedzenia, rodzinną lub partnerską narrację. To wreszcie szereg wzruszeń, kiedy spod nieporozumień czy konfliktów wyłaniają się wspólne obawy i tęsknoty a rozmowa o nich staje się początkiem zmiany. Zapleczem teoretycznym jest dla mnie podejście systemowe, podkreślające wagę nieoczywistych wzajemnych zależności pomiędzy partnerami czy członkami rodziny, oraz nurt psychodynamiczny, zachęcający do poszukiwania źródeł trudności - ale i źródeł siły- w naszych wczesnodziecięcych doświadczeniach.