W pracy psychoterapeuty kieruję się przede wszystkim szacunkiem do drugiego człowieka, jego doświadczeń i tempa, w jakim jest gotowy wchodzić w proces zmiany. Niezależnie od tego, czy pracuję z dziećmi, młodzieżą czy dorosłymi, najważniejsze jest dla mnie stworzenie bezpiecznej, wspierającej relacji opartej na zaufaniu, akceptacji i autentycznym kontakcie. Wierzę, że to właśnie relacja terapeutyczna jest fundamentem skutecznej psychoterapii. Z osobami dorosłymi pracuję w nurcie integracyjnym. Dzięki temu mogę dostosować formę pracy do indywidualnych potrzeb pacjenta, wspierając zarówno w bieżących trudnościach, jak i w głębszej pracy nad źródłami problemów. Skupiam się na wspólnym odkrywaniu mechanizmów, które utrudniają życie i budowaniu nowych sposobów funkcjonowania, które będą wspierać rozwój i poczucie dobrostanu. W pracy z dziećmi i młodzieżą szczególną wagę przywiązuję do zrozumienia ich świata – emocji, potrzeb, lęków i sposobu funkcjonowania w relacjach z bliskimi. Często współpracuję również z rodziną, ponieważ zmiana u młodego człowieka często wymaga wsparcia i zaangażowania całego systemu rodzinnego. W pracy z dziećmi wykorzystuję metody dostosowane do ich wieku i możliwości, takie jak zabawa terapeutyczna, rysunek czy bajkoterapia. Satysfakcję w pracy terapeutycznej czerpię z towarzyszenia drugiemu człowiekowi w procesie zmiany – w jego wzrastaniu, odzyskiwaniu kontaktu ze sobą i w budowaniu bardziej satysfakcjonujących relacji. Każde spotkanie jest dla mnie unikalne i pełne znaczenia. Za kluczowe w psychoterapii uważam autentyczność, obecność, ciekawość oraz otwartość na to, co pojawia się w relacji. Wierzę, że każdy człowiek posiada wewnętrzne zasoby, które – przy odpowiednim wsparciu – mogą prowadzić go ku większemu zrozumieniu siebie, poczuciu sprawczości i pełniejszemu życiu.