Kategoria: Psychiatria
Czas czytania:
6–10 minut

Xanax i propranolol – czy można je łączyć?

Xanax i propranolol można przyjmować razem tylko w ramach leczenia zaleconego przez lekarza. W Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) Xanaxu podano, że przy jednoczesnym stosowaniu z propranololem nie stwierdzono zmian w kinetyce alprazolamu (substancji czynnej leku), czyli w tym, jak organizm go wchłania, rozprowadza, przetwarza i wydala.[1] Łączenie obu leków jest możliwe w ramach zaleceń, choć oba mogą wzajemnie nasilać swoje działanie przeciwlękowe. Xanax może uzależniać, dlatego według ChPL stosuje się go możliwie krótko, maksymalnie przez 2–4 tygodnie.[1]

Oba leki działają w różny sposób: Xanax hamuje ośrodkowy układ nerwowy, a propranolol łagodzi fizyczne objawy lęku, takie jak szybkie bicie serca czy drżenie.[2, 3]

Dawkę Xanaxu lekarz dobiera indywidualnie.[2] Leków przeciwlękowych nie należy zaczynać, łączyć z innymi lekami, zwiększać ani odstawiać bez konsultacji z lekarzem.

Czym różni się Xanax od propranololu?

Xanax to lek przeciwlękowy z grupy benzodiazepin hamujący ośrodkowy układ nerwowy, a propranolol to beta-bloker łagodzący fizyczne objawy lęku.[2, 3]

Benzodiazepiny to grupa leków uspokajających i przeciwlękowych; należą do nich m.in. alprazolam, lorazepam i diazepam. Substancją czynną Xanaxu jest alprazolam, który nasila działanie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), substancji hamującej przekazywanie sygnałów w mózgu. Zależnie od dawki działanie alprazolamu sięga od niewielkiego uspokojenia, przez sen, aż do śpiączki.[2] Według ChPL Xanax jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu objawowym stanów lękowych u dorosłych, wyłącznie w ciężkich zaburzeniach, gdy objawy są nasilone, uniemożliwiają normalne funkcjonowanie lub są bardzo uciążliwe.[1]

Propranolol działa inaczej. Należy do beta-blokerów, czyli leków beta-adrenolitycznych, i według brytyjskiej publicznej służby zdrowia (NHS) stosuje się go w chorobach serca, przy niektórych objawach lęku i w zapobieganiu migrenie.[4] Według NHS przy lęku mózg wytwarza adrenalinę i noradrenalinę, które przyspieszają pracę serca i wywołują pocenie się lub drżenie.[3] Propranolol blokuje działanie tych przekaźników i w ten sposób zmniejsza fizyczne objawy lęku.[3] Według NHS propranolol zwykle zaczyna działać w ciągu kilku godzin.[4]

W polskiej ChPL propranololu wśród wskazań wymieniono zmniejszanie lęku sytuacyjnego i uogólnionego, szczególnie typu somatycznego, czyli odczuwanego w ciele.[5] Propranolol nie działa bezpośrednio „na psychikę”. Zmniejszając drżenie, trzęsący się głos czy szybkie bicie serca, propranolol wtórnie zmniejsza odczuwany lęk.

Objawy fizyczne, takie jak kołatanie serca, wymagają jednak oceny medycznej, bo nie każdy objaw fizyczny wynika z lęku. Co dzieje się w ciele podczas nagłego, silnego lęku, opisuje artykuł Atak paniki – jak go rozpoznać i co dzieje się w ciele?.

CechaXanax (alprazolam)Propranolol
Grupa lekówbenzodiazepinabeta-bloker
Na co działahamuje ośrodkowy układ nerwowyłagodzi fizyczne objawy lęku, blokując działanie adrenaliny i noradrenaliny
Czas stosowaniamożliwie krótko, maksymalnie 2–4 tygodniezwykle krótko, tylko tak długo, jak to potrzebne
Alkoholnie wolno go pić w trakcie leczeniamoże nasilać spadek ciśnienia i wywoływać zawroty głowy
Prowadzenie pojazdówznacznie pogarsza zdolność prowadzenia; nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszynnie wolno prowadzić, gdy lek wywołuje zawroty głowy

Dane w tabeli pochodzą z ChPL Xanaxu, opisu leku w Medycynie Praktycznej i informacji NHS o propranololu.[1, 2, 3, 4]

Czy można łączyć Xanax z propranololem?

Xanax z propranololem można łączyć tylko wtedy, gdy zaleci to lekarz, który zna wszystkie przyjmowane leki. W ChPL Xanaxu podano, że przy jednoczesnym stosowaniu z propranololem nie stwierdzono zmian w kinetyce alprazolamu.[1] Propranololu nie ma też wśród leków wymienionych w opisie interakcji Xanaxu.[2]

Brak zmian w kinetyce nie oznacza jednak, że działanie obu leków się nie sumuje ani że każdy może je przyjmować razem. Łączenie jest możliwe w ramach zaleceń, ale oba leki mogą wzajemnie nasilać swoje działanie przeciwlękowe. Xanax jako bardzo silny lek zwykle wystarczająco zmniejsza lęk, więc po jego przyjęciu propranolol może nie być już potrzebny. O tym, czy i kiedy przyjmować każdy z leków, decyduje lekarz prowadzący.

Każdy z tych leków może też osobno wywoływać zawroty głowy.[2, 4] Lekarz, który zaleca oba leki, powinien znać wszystkie przyjmowane preparaty, także te bez recepty, zioła i suplementy.[2, 6]

Lęk nie odpuszcza mimo leków?

Omów leczenie lęku z psychiatrą

Specjaliści z Poradni Nerwic i Lęku pomogą ocenić objawy lęku i dobrać leczenie, także z psychoterapią.

Umów konsultację

Na co uważać, przyjmując Xanax i propranolol?

Przy przyjmowaniu obu leków najważniejsze jest, by trzymać się zaleceń lekarza i nie pić alkoholu, a po Xanaxie nie prowadzić pojazdów.[1, 3, 7] Z opisów obu leków wynikają konkretne zasady:

  • nie zwiększaj dawki Xanaxu i nie przyjmuj go częściej ani dłużej, niż zalecił lekarz, bo większa dawka nie zwiększa skuteczności, a może zaszkodzić,
  • nie pij alkoholu w trakcie leczenia Xanaxem,
  • przy propranololu pamiętaj, że alkohol może nasilać spadek ciśnienia i wywoływać zawroty głowy,
  • nie prowadź samochodu ani nie obsługuj maszyn po Xanaxie, a po propranololu wtedy, gdy masz zawroty głowy,
  • nie przyjmuj z Xanaxem innych leków uspokajających, nasennych ani opioidowych leków przeciwbólowych bez wiedzy lekarza,
  • powiedz lekarzowi o innych lekach obniżających ciśnienie, bo razem z propranololem mogą czasem obniżyć je za bardzo,
  • powiedz lekarzowi o lekach, które mogą zwiększać stężenie alprazolamu, np. niektórych lekach przeciwgrzybiczych z grupy azoli czy fluwoksaminie,
  • nie przekazuj swoich leków innym osobom.[1, 2, 3, 6, 7]

Xanax oraz opioidy, alkohol i inne leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy sumują swoje działanie hamujące, także na oddychanie.[1] Połączenie alprazolamu z opioidami, innymi benzodiazepinami lub alkoholem może prowadzić nawet do zgonu z powodu przedawkowania.[2]

Po alprazolamie nietypowe zawroty głowy, oszołomienie, skrajna senność, spowolniony lub utrudniony oddech albo brak reakcji wymagają pilnego kontaktu z lekarzem albo wezwania pomocy pod numerem alarmowym.[7]

Jakie działania niepożądane mogą się pojawić?

Oba leki mogą wywoływać zawroty głowy, a Xanax także senność i zaburzenia pamięci.[2, 4] Do bardzo częstych działań niepożądanych Xanaxu należą m.in. uspokojenie, senność, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia koordynacji ruchów (ataksja), ból głowy, zmęczenie i drażliwość.[2] Po przyjęciu alprazolamu może też wystąpić niepamięć następcza, najczęściej kilka godzin po zażyciu leku.[2]

Według NHS główne działania niepożądane propranololu to zawroty głowy lub zmęczenie, zimne dłonie lub stopy, trudności ze snem i koszmary senne.[4] Zwykle są łagodne i nie trwają długo.[4] NHS podaje też, że przy stosowaniu propranololu w lęku przez kilka miesięcy lub lat nie widać trwałych szkodliwych skutków, ale najlepiej przyjmować go tylko tak długo, jak to potrzebne.[3] Przy dłuższym leczeniu trzeba regularnie kontrolować ciśnienie.[3]

Czy Xanax uzależnia i jak długo można go stosować?

Tak, Xanax może uzależniać, dlatego według ChPL leczenie nim powinno być jak najkrótsze i nie dłuższe niż 2–4 tygodnie.[1] Ryzyko uzależnienia rośnie wraz z dawką i czasem leczenia.[1] Przedłużenie leczenia jest możliwe dopiero po ponownej ocenie stanu pacjenta przez specjalistę.[1]

Uzależnienie może się rozwinąć nawet przy dawkach leczniczych i u osób bez czynników ryzyka.[1] Szczególnie narażone są osoby ze skłonnością do nadużywania leków, narkotyków lub alkoholu.[2] Codzienne przyjmowanie leków uspokajających bez przerwy przez ponad 4 tygodnie uznaje się za nieodpowiednio długie i ryzykowne.[8]

Przy stosowaniu przez kilka tygodni może się też pojawić tolerancja, czyli potrzeba coraz większej dawki, żeby uzyskać ten sam efekt.[2] Według opisu leku dotyczy ona uspokajającego działania alprazolamu, a nie przeciwlękowego.[2]

Xanaxu nie odstawia się nagle: dawkę zmniejsza się stopniowo, po konsultacji z lekarzem.[2, 7] Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak:

  • ból głowy i bóle mięśni,
  • skrajny lęk, napięcie i niepokój,
  • dezorientacja i drażliwość,
  • w niektórych przypadkach omamy lub napady padaczkowe.[2]

Przy lekach krótko działających, takich jak alprazolam, objawy odstawienia pojawiają się zwykle po około 1–2 dniach.[8]

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) generalnie nie zaleca benzodiazepin w leczeniu zaburzeń lękowych z powodu dużego ryzyka uzależnienia i ograniczonej skuteczności w dłuższym czasie.[9] Brytyjski National Institute for Health and Care Excellence (NICE) dopuszcza je w lęku uogólnionym tylko jako krótkie leczenie w sytuacjach kryzysowych.[10] W zaburzeniu panicznym NICE zaleca, by benzodiazepin nie przepisywać.[10]

Kto nie powinien przyjmować Xanaxu lub propranololu?

Xanax i propranolol mogą być nieodpowiednie m.in. dla osób z niektórymi chorobami układu oddechowego, wątroby lub serca oraz w ciąży, dlatego lekarz musi wiedzieć o chorobach, ciąży i innych przyjmowanych lekach.[2, 11]

Xanaxu nie stosuje się m.in. u osób z:

  • nużliwością mięśni (myasthenia gravis),
  • ciężką niewydolnością oddechową,
  • zespołem bezdechu sennego,
  • ciężką niewydolnością wątroby.[2]

Nie stosuje się go też u osób poniżej 18. roku życia ani w czasie karmienia piersią, a w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne.[2] U osób starszych alprazolam zwiększa ryzyko nadmiernego uspokojenia i osłabienia mięśni, które mogą prowadzić do upadków.[2]

NHS zaleca, by przed rozpoczęciem przyjmowania propranololu powiedzieć lekarzowi m.in. o:

  • astmie lub innej chorobie płuc,
  • niskim ciśnieniu albo wolnym tętnie,
  • pogarszającej się niewydolności serca,
  • cukrzycy,
  • chorobach wątroby lub nerek,
  • depresji lub myślach o samookaleczeniu, także przebytych,
  • ciąży, planowaniu ciąży lub karmieniu piersią.[11]

Przy cukrzycy propranolol może utrudniać rozpoznanie objawów niedocukrzenia.[6]

Czy leki doraźne wystarczą, żeby leczyć nadmierny lęk?

Xanax i propranolol łagodzą objawy lęku, ale według NHS wielu lekarzy woli przy lęku leczenie bez leków, np. terapię poznawczo-behawioralną (CBT).[1, 3] W trakcie takiej terapii lekarz może przepisać propranolol na fizyczne objawy lęku.[3]

Psychoterapia pomaga zrozumieć mechanizmy lęku, rozpoznawać sytuacje wywołujące napięcie i zmieniać reakcje, które podtrzymują problem. Jak działa przewlekłe zamartwianie się, opisuje artykuł Lęk uogólniony – dlaczego tak trudno go wyłączyć?, a granicę między zwykłym lękiem a zaburzeniem – Zaburzenia lękowe – kiedy lęk przestaje być normalny?.

Konsultacja psychiatryczna jest wskazana, gdy lęk jest nasilony, długotrwały albo utrudnia codzienne funkcjonowanie. Wizyta u psychiatry nie oznacza automatycznie przyjmowania leków, bo decyzja lekarza każdorazowo zależy od sytuacji pacjenta. Specjaliści z Poradni Nerwic i Lęku Centrum Terapii Dialog konsultują osoby z nasilonym lękiem w Warszawie i online.

FAQ – najczęstsze pytania o Xanax i propranolol

Tylko wtedy, gdy zaleci to lekarz, który zna wszystkie przyjmowane leki. Nie łącz ich na własną rękę. Według ChPL Xanaxu przy jednoczesnym stosowaniu z propranololem nie stwierdzono zmian w kinetyce alprazolamu.[1] Oba leki mogą wzajemnie nasilać swoje działanie przeciwlękowe.

Blokuje działanie adrenaliny i noradrenaliny, przez co zmniejsza szybkie bicie serca, pocenie się i drżenie.[3]

Według NHS zwykle w ciągu kilku godzin.[4]

Tak, może. Ryzyko rośnie wraz z dawką i czasem leczenia.[1]

Według ChPL możliwie krótko, maksymalnie przez 2–4 tygodnie. Przedłużenie leczenia jest możliwe dopiero po ponownej ocenie stanu pacjenta przez specjalistę.[1]

Przy Xanaxie nie.[1] Przy propranololu alkohol może nasilać spadek ciśnienia i wywoływać zawroty głowy.[3]

Nie. Dawkę zmniejsza się stopniowo, po konsultacji z lekarzem.[2, 7]

Nie. Według ChPL Xanax znacznie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego osoby leczone Xanaxem nie powinny prowadzić.[1]

Xanaxu nie stosuje się m.in. u osób z nużliwością mięśni (myasthenia gravis), ciężką niewydolnością oddechową, zespołem bezdechu sennego i ciężką niewydolnością wątroby. Nie stosuje się go też u osób poniżej 18. roku życia ani w czasie karmienia piersią, a w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne.[2]

Przed rozpoczęciem leczenia trzeba powiedzieć lekarzowi m.in. o astmie lub innej chorobie płuc, niskim ciśnieniu lub wolnym tętnie, pogarszającej się niewydolności serca, cukrzycy, chorobach wątroby lub nerek, depresji lub myślach o samookaleczeniu (także przebytych) oraz o ciąży, planowaniu ciąży lub karmieniu piersią. Lekarz zdecyduje, czy lek jest odpowiedni.[11]

Źródła

  1. Rejestr Produktów Leczniczych – Xanax, Charakterystyka Produktu Leczniczego
  2. Medycyna Praktyczna – Xanax (alprazolam), tabletki
  3. NHS – Common questions about propranolol
  4. NHS – About propranolol
  5. Rejestr Produktów Leczniczych (kopia w serwisie GdziePoLek) – Propranolol WZF, Charakterystyka Produktu Leczniczego
  6. NHS – Taking propranolol with other medicines and herbal supplements
  7. MedlinePlus – Alprazolam
  8. Medycyna Praktyczna – Nadużywanie i uzależnienie od leków uspokajających i nasennych
  9. WHO – Anxiety disorders
  10. NICE – Generalised anxiety disorder and panic disorder in adults: management (CG113)
  11. NHS – Who can and cannot take propranolol

Lęk nie odpuszcza mimo leków?

Omów leczenie lęku z psychiatrą

Specjaliści z Poradni Nerwic i Lęku pomogą ocenić objawy lęku i dobrać leczenie, także z psychoterapią.

Umów konsultację

Comments are closed.