Kategoria: Psychiatria
Czas czytania:
12–19 minut

Bioxetin a bezsenność – co robić, gdy leki na sen słabną?

Leżąca kobieta w z ręką opartą o głowę

Masz trudności z zasypianiem, a może wybudzasz się w środku nocy i nie możesz już wrócić do snu? Zrozumienie przyczyn tego stanu to pierwszy krok do odzyskania spokojnego wypoczynku. Jeśli przyjmujesz Bioxetin (fluoksetynę), warto wiedzieć, że bezsenność (ICD-11: 7A20) jest bardzo częstym działaniem niepożądanym tego leku – według ulotki może dotyczyć nawet ponad 1 na 10 pacjentów.[1] Choć niektóre skutki uboczne fluoksetyny słabną po kilku tygodniach, NHS wskazuje, że część z nich potrafi utrzymywać się dłużej.[2] Wiele osób sięga wtedy po melatoninę, jednak działa ona głównie na zasypianie i regulację rytmu dobowego, a znacznie słabiej na nocne wybudzenia, przez co może nie przynieść oczekiwanej poprawy. Gdy problemy ze snem nie ustępują mimo stosowanego leczenia, najlepiej skonsultować się z lekarzem.

W przebiegu stosowania Bioxetinu zaburzenia snu mogą pojawić się już w pierwszych tygodniach terapii i utrzymywać przez dłuższy czas. Obraz kliniczny często obejmuje trudności z utrzymaniem snu oraz wybudzenia w nocy, po których powrót do snu jest utrudniony. Ponadto leki wspomagające sen, takie jak trazodon czy kwetiapina (Ketrel), mogą wykazywać zmienną skuteczność lub z czasem tracić swoje działanie uspokajające.

Spis treści:

  1. Źródła

Czy Bioxetin może powodować bezsenność?

Tak, bezsenność należy do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych fluoksetyny, obok bólów głowy, nudności, zmęczenia i biegunki.[3] Bioxetin to lek z fluoksetyną, czyli lekiem przeciwdepresyjnym z grupy SSRI (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny).[2]

Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) Bioxetinu zalicza do bezsenności wczesne budzenie się rano, trudności w zasypianiu i trudności z kontynuowaniem snu po przebudzeniu.[3] Częstość zaburzeń snu i pokrewnych objawów podają ulotka i ChPL.[1, 3]

ObjawCzęstośćCo to oznacza
bezsenność (w tym wczesne budzenie się rano, trudności w zasypianiu i z kontynuowaniem snu po przebudzeniu)bardzo częstomoże dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów
zaburzenia snu, nietypowe sny (w tym koszmary senne)częstomogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów
lęk, nerwowość, niepokój, napięcieczęstomogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów
senność (w tym nadmierna senność, sedacja)częstowedług ChPL od 1 na 100 do mniej niż 1 na 10 pacjentów

W ChPL „bardzo często” oznacza co najmniej 1 na 10 leczonych, a „często” od 1 na 100 do mniej niż 1 na 10; dane pochodzą z badań klinicznych u dorosłych (n=9297) i ze zgłoszeń spontanicznych.[3]

Problemy ze snem jako częsty skutek uboczny (działanie niepożądane) fluoksetyny wymienia też NHS.[2] O problemach ze snem po SSRI piszą również wytyczne leczenia bezsenności Europejskiego Towarzystwa Badań nad Snem (ESRS) z 2023 roku: wymieniają te leki wśród substancji, po których bezsenność może wystąpić jako działanie niepożądane.[4] Zaburzenia snu w trakcie leczenia fluoksetyną mogą więc być związane z samym lekiem.

Warto pamiętać, że ludzki organizm bywa niezwykle złożony, a reakcje na farmakoterapię bywają bardzo indywidualne.

Lek nie jest jednak jedyną możliwą przyczyną. Do najczęstszych przyczyn bezsenności należą też m.in. stres, lęk lub depresja (ICD-11: 6A70), hałas, niewygodne łóżko, alkohol, kofeina i nikotyna.[5] U konkretnej osoby przyczynę stara się ustalić lekarz.

Czy bezsenność po Bioxetinie minie?

Bezsenność po Bioxetinie może z czasem słabnąć, bo w trakcie leczenia intensywność i częstość działań niepożądanych fluoksetyny mogą się zmniejszać.[3] Część z nich łagodnieje po paru tygodniach, kiedy organizm przyzwyczaja się do leku, ale niektóre mogą trwać dłużej.[2] O lekach przeciwdepresyjnych w ogóle NHS pisze, że część działań niepożądanych może utrzymywać się przez cały czas przyjmowania leku.[6]

U wielu osób zaburzenia snu związane z lekiem stopniowo słabną. Gdy jednak trwają od wielu tygodni, nie da się jednoznacznie przewidzieć, kiedy i czy nastąpi poprawa. Każdy organizm adaptuje się bowiem do leczenia we własnym tempie.

Sam lek przeciwdepresyjny też potrzebuje czasu: leki z tej grupy zaczynają działać zwykle po 1-2 tygodniach, a pełne działanie może wymagać do 8 tygodni.[6] Z działaniami niepożądanymi, które przeszkadzają albo nie mijają, warto zgłosić się do farmaceuty lub lekarza, a lek przyjmować dalej, chyba że zalecą jego odstawienie.[2] Ulotka Bioxetinu dodaje, że gdy działanie leku wydaje się za mocne lub za słabe, trzeba zwrócić się do lekarza.[1]

Leczenia nie przerywa się bez porozumienia z lekarzem, nawet gdy samopoczucie się poprawia.[1] Zaprzestanie stosowania fluoksetyny często wywołuje objawy odstawienia, a wśród nich także zaburzenia snu.[3]

Czym różnią się kłopoty z zasypianiem od nocnych wybudzeń?

Zarówno trudności z zasypianiem, jak i wybudzanie się w nocy to po prostu różne objawy tego samego problemu. Bezsenność (ang. insomnia; ICD-11: 7A20) polega bowiem na tym, że sen nie przychodzi łatwo lub trudno go utrzymać przez całą noc[4]. W praktyce trudności te mogą przybierać różne formy, takie jak:

  • trudność z zaśnięciem,
  • budzenie się kilka razy w nocy i leżenie bez snu, czyli problem z utrzymaniem snu,
  • budzenie się zbyt wcześnie bez możliwości ponownego zaśnięcia.[4, 5]

Nocnym kłopotom towarzyszą zwykle zmęczenie, obniżony nastrój lub drażliwość oraz kłopoty z koncentracją w ciągu dnia.[4] Wybudzanie się w nocy po leku przeciwdepresyjnym, takim jak fluoksetyna, jest więc problemem z utrzymaniem snu, który ChPL Bioxetinu wprost zalicza do bezsenności.[3]

Rozróżnienie ma znaczenie przy lekach. Wytyczne Amerykańskiej Akademii Medycyny Snu (AASM) z 2017 roku oceniają leki nasenne osobno dla trudności z zasypianiem i dla trudności z utrzymaniem snu: zaleplon sugerowano tylko przy pierwszych, a suworeksant tylko przy drugich.[7] O samych trudnościach z zasypianiem piszemy w artykule Dlaczego nie możesz zasnąć, mimo że jesteś zmęczony?

Do rozpoznania zaburzenia bezsenności trudności muszą występować co najmniej kilka razy w tygodniu przez 3 miesiące.[4] Bezsenność to dosyć powszechny problem i dotyczy do 10% dorosłych w Europie.[4] Poznanie specyfiki swoich objawów znacząco ułatwia znalezienie skutecznego rozwiązania.

Trazodon i Ketrel na sen – co mówią o nich ChPL i wytyczne?

Ani trazodon, ani kwetiapina (Ketrel) nie zostały oficjalnie zarejestrowane jako leki do leczenia bezsenności. Oznacza to, że nie znajdziemy takiego zastosowania w ich ChPL, a specjaliści przepisują je na sen w ramach tzw. stosowania off-label, czyli poza oficjalnymi wskazaniami. Oba leki porównuje poniższa tabela:

CechaTrazodon (Trittico)Kwetiapina (Ketrel)
Grupa lekówlek przeciwdepresyjnylek przeciwpsychotyczny
Wskazania w ChPLzaburzenia depresyjne (ICD-11: 6A70), w tym depresja przebiegająca z lękiemschizofrenia (ICD-11: 6A20) i choroba dwubiegunowa (ICD-11: 6A60), bez bezsenności
Stosowanie w bezsennościzwykle poza wskazaniem, w mniejszych dawkach niż w depresjidość częste, zwłaszcza przy współistniejących zaburzeniach psychicznych, ale bez randomizowanych badań w bezsenności
WytyczneESRS 2023: istotne, ale małe efekty w krótkim okresie, do 4 tygodni; AASM 2017: słaba rekomendacja przeciwESRS 2023: leki przeciwpsychotyczne niezalecane w leczeniu bezsenności (rekomendacja A)
Problemy ze snem jako działanie niepożądanebezsenność, koszmary senneproblemy ze snem; nietypowe sny i koszmary senne występują często

Dane w tabeli pochodzą z ChPL i ulotek, ze stron NHS oraz z wytycznych ESRS i AASM.[4, 7, 8, 9, 10, 11, 12]

Trazodon (Trittico)

Trazodon ma działanie wyciszające i uspokajające, a senność, która pojawia się na początku leczenia, zazwyczaj mija w trakcie kolejnych dni.[8] Jeśli stosujesz go na problemy ze snem, bierz go tuż przed położeniem się do łóżka – ściśle według wskazówek lekarza. Pamiętaj też, aby nigdy nie odstawiać go z dnia na dzień.[10, 13]

Europejskie wytyczne dopuszczają małe dawki sedatywnych leków przeciwdepresyjnych w krótkotrwałym leczeniu bezsenności, do 4 tygodni, a dłuższe leczenie tylko w niektórych przypadkach, po omówieniu korzyści i wad (rekomendacja B).[4]

Ketrel na sen

Senność to jeden z najczęstszych skutków ubocznych kwetiapiny – występuje u co najmniej 1 na 10 osób.[9] Lekarz indywidualnie ustala dawkę początkową i plan przyjmowania leku, a samego leczenia nie należy przerywać bez konsultacji z nim.[12]

Zgodnie z wytycznymi ESRS leki przeciwpsychotyczne bywają stosowane przy problemach ze snem, zwłaszcza gdy towarzyszą im inne zaburzenia psychiczne, mimo że brakuje dużych badań potwierdzających ich skuteczność typowo w bezsenności.[4] O ewentualnej zmianie leczenia zawsze decyduje lekarz, który zna pełny stan zdrowia pacjenta. Szczegółowe informacje o tym, co zrobić, gdy mała dawka Ketrelu nie pomaga na sen, znajdziesz w artykule Bezsenność po zmianie Trittico na Ketrel – czy to normalne?

Dlaczego lek na sen przestaje działać albo działa nierówno?

Leki na sen działają głównie objawowo. W przypadku trazodonu wytyczne ESRS wskazują na pewną poprawę, ale jest ona niewielka i widoczna przede wszystkim w krótkim czasie, do 4 tygodni.[4] Z tego powodu leki nasenne stosuje się zazwyczaj nie dłużej niż przez miesiąc, co pomaga zapobiegać przyzwyczajeniu organizmu i uzależnieniu.[4] Przyzwyczajenie (tolerancja) częściej występuje przy benzodiazepinach oraz ich agonistach, a w przypadku leków przeciwhistaminowych może rozwijać się wyjątkowo szybko.[4]

Po odstawieniu środków farmakologicznych problemy ze snem z reguły powracają. Inaczej jest w przypadku terapii poznawczo-behawioralnej bezsenności (CBT-I), której pozytywne efekty utrzymują się również po zakończeniu leczenia.[4, 7] Dlatego w poszukiwaniu trwałej ulgi kluczowe okazuje się dotarcie do źródła problemu, a nie tylko łagodzenie samych objawów.

W trakcie leczenia na sen może wpływać kilka rzeczy jednocześnie:

  • sam lek przeciwdepresyjny, bo bezsenność po fluoksetynie występuje bardzo często,[1]
  • leki na sen, które same mogą powodować bezsenność i koszmary senne (trazodon) albo problemy ze snem (kwetiapina),[8, 11]
  • stres, lęk lub depresja, alkohol i kofeina, a także hałas czy zbyt ciepła lub zbyt zimna sypialnia.[5]

To, dlaczego po tym samym leku jedna noc jest długa, a następna krótka i przerywana, może ocenić lekarz. Do wizyty lek nasenny można przyjmować w zaleconej dawce i obserwować jego skuteczność, a o zmianie dawki trazodonu czy innego leku na sen decyduje lekarz. Preparatów nasennych, uspokajających ani przeciwlękowych nie należy samodzielnie rozpoczynać, łączyć, zwiększać ani odstawiać.

Budzisz się w nocy mimo leczenia?

Porozmawiaj z psychiatrą o problemach ze snem

Na konsultacji z psychiatrą w Centrum Terapii Dialog w Warszawie możesz omówić bezsenność, która utrzymuje się w trakcie leczenia.

Umów konsultację

Czy melatonina pomoże, gdy budzisz się w nocy?

Przy nocnych wybudzeniach melatonina może nie przynieść oczekiwanej poprawy, bo działa przede wszystkim na zasypianie i rytm dobowy, a słabiej wydłuża sen i ogranicza wybudzenia. Melatonina to naturalny hormon wytwarzany przez szyszynkę.[14] Jej wydzielanie osiąga maksimum między 2:00 a 4:00 w nocy, a hormon ten bierze udział w sterowaniu rytmami okołodobowymi i wiąże się ze zwiększoną skłonnością do snu.[14] Choć bywa postrzegana jako uniwersalne panaceum, warto rzucić światło na to, co na ten temat mówią badania naukowe.

Metaanaliza 19 badań z udziałem 1683 osób z pierwotnymi zaburzeniami snu wykazała, że melatonina skracała czas zasypiania średnio o 7,06 minuty, a całkowity czas snu wydłużała o 8,25 minuty w porównaniu z placebo.[15] Dłuższy sen był widoczny w ocenie samych badanych, ale nie w pomiarach obiektywnych.[15] Autorzy ocenili ten efekt jako umiarkowany i mniejszy niż innych leków nasennych, ale bez oznak tolerancji.[15]

Wytyczne AASM sugerują, by melatoniny nie stosować w leczeniu bezsenności z trudnościami z zasypianiem ani z utrzymaniem snu u dorosłych.[7] W jednym z badań melatonina o przedłużonym uwalnianiu nie skróciła czasu czuwania po zaśnięciu, a nawet go nieznacznie wydłużyła.[7] Według ESRS melatonina o szybkim uwalnianiu zasadniczo nie jest skuteczna w bezsenności, jeśli nie biorą w niej udziału czynniki okołodobowe.[4]

Nieco inny obraz daje jedno z badań Circadinu u osób w wieku 55 lat i starszych z pierwotną bezsennością: pacjenci zgłaszali w nim znaczną poprawę jakości snu, liczby wybudzeń i czujności rano w porównaniu z placebo.[14] Była to jednak ocena samych pacjentów, w określonej grupie wieku i dla postaci o przedłużonym uwalnianiu.

Melatonina jako lek – dla kogo?

Circadin, czyli melatonina o przedłużonym uwalnianiu, to lek na receptę wskazany w krótkotrwałym leczeniu pierwotnej bezsenności u osób w wieku 55 lat lub starszych.[14] „Pierwotna” oznacza tu bezsenność bez stwierdzonej przyczyny, w tym medycznej, psychicznej lub środowiskowej.[14]

Melatonina jest swobodnie dostępna w większości krajów Europy.[4] Do leczenia bezsenności zarejestrowano jednak tylko postać o przedłużonym uwalnianiu, którą według ESRS można stosować do 3 miesięcy u osób w wieku 55 lat i starszych.[4]

Czy można łączyć Bioxetin z lekami na sen i melatoniną?

Decyzję o łączeniu leków zawsze podejmuje lekarz. W oficjalnych ulotkach Bioxetinu nie znajdziemy co prawda wprost wymienionych nazw takich jak trazodon, kwetiapina czy melatonina, ale ulotka i ChPL wyraźnie nakazują ostrożność przy jednoczesnym przyjmowaniu innych leków wpływających na serotoninę oraz leków przeciwpsychotycznych.[1, 3] Zespół serotoninowy to rzadkie, poważne działanie niepożądane, które zgłaszano m.in. przy jednoczesnym stosowaniu kilku leków działających na serotoninę.[2, 3] Objawia się m.in. szybkim biciem serca, poceniem się, drżeniem, drganiami mięśni oraz splątaniem lub pobudzeniem.[2]

O poszczególnych połączeniach ChPL, ulotki i NHS mówią tak:

  • fluoksetyna i kwetiapina: ChPL Ketrelu zaleca ostrożność przy łączeniu kwetiapiny z SSRI ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, a ChPL Bioxetinu ostrożność przy lekach wydłużających odstęp QT, m.in. niektórych przeciwpsychotycznych,[3, 9]
  • fluoksetyna i trazodon: NHS wymienia fluoksetynę wśród leków, które mogą nie współgrać z trazodonem, podobnie jak leki nasenne i uspokajające,[10]
  • melatonina a fluoksetyna i inne leki przeciwdepresyjne: ChPL Circadinu każe unikać łączenia melatoniny z fluwoksaminą, która zwiększa jej stężenie, a interakcji z innymi lekami przeciwdepresyjnymi nie badano; fluoksetyny nie wymienia z nazwy,[14]
  • melatonina i leki nasenne: melatonina może nasilać działanie uspokajające benzodiazepin i leków nasennych, takich jak zaleplon, zolpidem i zopiklon.[14]

Lekarzowi mówi się o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, także o tych, które dopiero planuje się przyjmować.[1, 14] Przed leczeniem fluoksetyną lekarz powinien też wiedzieć o ziołach, witaminach i suplementach, a w czasie leczenia nie stosuje się dziurawca.[2]

Ostrożności wymaga również alkohol. Ulotka Bioxetinu zaleca, by w czasie leczenia go nie pić, ulotka Ketrelu ostrzega, że razem z lekiem może powodować senność, a według ChPL Circadinu alkohol zmniejsza nasenne działanie melatoniny.[1, 12, 14]

Co pomaga przy nocnych wybudzeniach bez leków?

Leczeniem pierwszego wyboru przewlekłej bezsenności jest terapia poznawczo-behawioralna bezsenności (CBT-I), zalecana także przy chorobach współistniejących.[4, 7] CBT-I to terapia, która zajmuje się myślami podtrzymującymi bezsenność, np. gonitwą myśli, i przywraca zdrowy wzorzec snu.[4]

Terapia składa się zwykle z kilku elementów:

  • psychoedukacji, w tym zasad higieny snu,
  • relaksacji,
  • ograniczania czasu spędzanego w łóżku (terapii restrykcji snu),
  • kontroli bodźców, która ma przywrócić skojarzenie „łóżko = sen”,
  • technik poznawczych.[4]

Prowadzą ją certyfikowani specjaliści, zwykle w 4-8 sesjach.[4] CBT-I jest skuteczna także wtedy, gdy bezsenność współistnieje z depresją (ICD-11: 6A70).[4] Restrykcja snu na początku zwiększa zmęczenie i senność, dlatego wymaga kontroli senności, także pod kątem prowadzenia pojazdów.[4]

W Centrum Terapii Dialog nad nawykami i myślami, które podtrzymują bezsenność, można pracować w ramach psychoterapii zaburzeń snu.

Higiena snu

Zalecenia NHS dla osób z bezsennością obejmują m.in.:

  • wstawanie codziennie o tej samej porze, także po źle przespanej nocy,
  • kładzenie się do łóżka dopiero wtedy, gdy pojawia się senność,
  • rezygnację z drzemek w ciągu dnia,
  • niepalenie i niepicie alkoholu, herbaty ani kawy co najmniej 6 godzin przed snem,
  • ciemną i cichą sypialnię, w razie potrzeby z zasłonami, opaską na oczy lub zatyczkami do uszu,
  • relaks co najmniej godzinę przed snem, np. kąpiel lub czytanie, bez telefonu i telewizora tuż przed położeniem się,
  • regularny ruch w ciągu dnia i rezygnację z dużego posiłku późnym wieczorem.[5]

Sama higiena snu nie jest jednak leczeniem opartym na dowodach i jako jedyna metoda nie jest zalecana w przewlekłej bezsenności.[4]

Kiedy i jak skonsultować się z lekarzem?

Gdy mimo leczenia problemy ze snem się utrzymują, wskazana jest wizyta kontrolna, na której lekarz oceni aktualny stan i w razie potrzeby zmieni leczenie.

W brytyjskiej publicznej służbie zdrowia (NHS) na początku leczenia lekami przeciwdepresyjnymi pacjent spotyka się z lekarzem co 1–2 tygodnie.[6] Gdy działania niepożądane są trudne do zniesienia albo lek nie pomaga, lekarz może omówić inne możliwości leczenia.[6] Z samą bezsennością warto zgłosić się do lekarza, gdy zmiana nawyków nie pomogła, problemy ze snem trwają od miesięcy albo tak wpływają na codzienne życie, że trudno sobie radzić.[5]

Na wizycie warto opowiedzieć:

  • od kiedy trwają problemy ze snem i czy chodzi o zasypianie, nocne wybudzenia czy zbyt wczesne budzenie się,
  • jak wygląda dzień: zmęczenie, drażliwość, kłopoty z koncentracją,
  • o wszystkich przyjmowanych lekach, ziołach, witaminach i suplementach, także planowanych, np. o melatoninie,
  • czy działanie leków wydaje się za mocne lub za słabe,
  • o innych objawach, np. niepokoju, nerwowości czy koszmarach sennych.

Do czasu wizyty nie zmienia się samodzielnie dawek, nie odstawia leków ani nie dokłada nowych.[1] W Centrum Terapii Dialog problemy ze snem w trakcie leczenia przeciwdepresyjnego można omówić z psychiatrą z Poradni Zaburzeń Snu.

Kiedy z problemami ze snem po Bioxetinie zgłosić się pilnie?

Pilnego kontaktu z lekarzem wymagają objawy poważnych działań niepożądanych, m.in. myśli samobójcze, objawy zespołu serotoninowego i reakcja alergiczna.[1, 2] Ulotki leków i MedlinePlus wymieniają m.in. takie sytuacje:

  • myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, które mogą nasilać się na początku leczenia: trzeba wtedy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala,[1]
  • kilka objawów naraz, np. niewyjaśniona gorączka z przyspieszonym oddechem lub akcją serca, nadmierne pocenie się, sztywność lub drżenie mięśni, dezorientacja, skrajne pobudzenie lub senność (zespół serotoninowy): trzeba natychmiast powiadomić lekarza,[1]
  • niepokój psychoruchowy i uczucie niemożności usiedzenia lub ustania w miejscu, które mogą być objawami akatyzji, czyli przykrego niepokoju połączonego z potrzebą ruchu: należy skontaktować się z lekarzem,[1, 3]
  • wysypka albo reakcja alergiczna ze świądem, obrzękiem warg lub języka, świszczącym oddechem albo dusznością: należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem,[1]
  • po kwetiapinie dotkliwa senność, szybkie i nieregularne bicie serca nawet w spoczynku, trudności z oddychaniem lub ból w klatce piersiowej: trzeba niezwłocznie poinformować lekarza,[12]
  • po trazodonie ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy lub omdlenie: potrzebny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem albo pomoc w trybie nagłym.[13]

Po fluoksetynie akatyzja jest najbardziej prawdopodobna w pierwszych kilku tygodniach leczenia.[3] Zwiększenie dawki może wtedy pogorszyć stan zdrowia.[1] Bezsenność połączona z utratą kontaktu z rzeczywistością, skrajnym pobudzeniem, zagrożeniem dla siebie lub innych albo z myślami samobójczymi wymaga pilnej pomocy, a w sytuacji bezpośredniego zagrożenia należy dzwonić pod numer alarmowy.

Przy senności po fluoksetynie nie należy prowadzić samochodu ani obsługiwać maszyn, dopóki objaw nie minie.[2] Po Ketrelu obowiązuje to samo, dopóki nie wiadomo, jak lek wpływa na organizm.[12]

Jak specjaliści z Centrum Terapii Dialog wspierają osoby z bezsennością?

Skuteczne leczenie bezsenności wymaga spojrzenia na problem z różnych perspektyw. Dlatego w Centrum Terapii Dialog oferujemy spójny model opieki, który łączy wsparcie medyczne, psychoterapeutyczne i organizacyjne, pozwalając trwale usunąć przyczyny problemów ze snem.

W naszej Poradni Zaburzeń Snu lekarze psychiatrzy rzetelnie diagnozują źródło trudności, oceniają wpływ aktualnie przyjmowanych leków (np. Bioxetinu) pod kątem skutków ubocznych i dobierają bezpieczną farmakoterapię. Równocześnie certyfikowani psychoterapeuci pomagają pacjentom wypracować nowe nawyki i zmienić wzorce myślenia, które podtrzymują bezsenność. W doborze odpowiedniego terapeuty pomaga opiekun ds. psychoterapii.

Najczęstsze pytania o Bioxetin i bezsenność

Nie ma takiego wymogu. Pory dnia nie określają ani ChPL, ani ulotka Bioxetinu, a fluoksetynę przyjmuje się zwykle raz na dobę o tej samej porze.[1, 2, 3] Zmianę pory przyjmowania warto omówić z lekarzem.

Tak. Problemy ze snem oraz rozdrażnienie lub pobudzenie należą do częstych działań niepożądanych kwetiapiny, a często występują też nietypowe sny i koszmary senne.[11, 12]

Dla osób w wieku 55 lat i starszych z pierwotną bezsennością. Circadin, czyli melatonina o przedłużonym uwalnianiu wydawana na receptę, jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu takiej bezsenności, przez okres do 13 tygodni.[14]

Kupić można, ale w trakcie leczenia fluoksetyną żadnego środka na sen nie zaczyna się przyjmować bez konsultacji z lekarzem.[1, 5] Dostępne w aptece środki na sen nie leczą bezsenności, mogą pomóc lepiej spać przez 1-2 tygodnie i dłużej nie należy ich przyjmować.[5]

Nie. Alkohol może początkowo powodować senność, ale może pogarszać jakość snu i zwiększać problemy w dalszej części nocy. W czasie leczenia Bioxetinem nie należy go pić.[1]

Nie przy przewlekłej bezsenności. Sama higiena snu nie jest leczeniem opartym na dowodach, a w europejskich wytycznych stanowi tylko część terapii poznawczo-behawioralnej bezsenności (CBT-I).[4]

Tak. Do objawów odstawienia fluoksetyny należą m.in. zaburzenia snu, w tym bezsenność i żywe sny, dlatego przy odstawianiu lekarz zaleca stopniowe zmniejszanie dawki.[1, 3]

Źródła

  1. neuraxpharm – Bioxetin 20 mg, tabletki, ulotka dla pacjenta
  2. NHS – Fluoxetine: side effects
  3. neuraxpharm – Bioxetin 20 mg, tabletki, Charakterystyka Produktu Leczniczego
  4. Journal of Sleep Research – The European Insomnia Guideline: An update on the diagnosis and treatment of insomnia 2023
  5. NHS – Insomnia
  6. NHS – Antidepressants: side effects
  7. Journal of Clinical Sleep Medicine – Clinical Practice Guideline for the Pharmacologic Treatment of Chronic Insomnia in Adults (AASM 2017)
  8. Angelini – Trittico CR 75 mg, 150 mg (trazodon), Charakterystyka Produktu Leczniczego
  9. Celon Pharma – Ketrel 25 mg, 100 mg, 200 mg (kwetiapina), Charakterystyka Produktu Leczniczego
  10. NHS – Trazodone
  11. NHS – Quetiapine
  12. Celon Pharma – Ketrel 25 mg, 100 mg, 200 mg (kwetiapina), ulotka dla pacjenta
  13. MedlinePlus – Trazodone
  14. EMA – Circadin 2 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Charakterystyka Produktu Leczniczego i ulotka
  15. PLoS One – Meta-Analysis: Melatonin for the Treatment of Primary Sleep Disorders

Budzisz się w nocy mimo leczenia?

Porozmawiaj z psychiatrą o problemach ze snem

Na konsultacji z psychiatrą w Centrum Terapii Dialog w Warszawie możesz omówić bezsenność, która utrzymuje się w trakcie leczenia.

Umów konsultację

Komentarze są wyłączone.